indeksCienkowarstwowe tynki strukturalne mogą przypominać stary, nierówny, popękany mur lub kamienną ścianę. Mogą być stosowane na elewacjach zewnętrznych budynku, a także we wnętrzach. Aby dobrze wyeksponować atrakcyjność takiego wykończenia ściany, lepiej nakładać je na duże powierzchnie.
W zależności od rodzaju użytego spoiwa rozróżnia się tynki:
• mineralne na spoiwie cementowym, wapiennym itp.,
• organiczne (akrylowe),
• mieszane (polimerowo-mineralne).
Tynki mineralne lub polimerowo-mineralne produkowane są w postaci suchej mieszanki do mieszania z wodą przed ich nałożeniem na powierzchnię tynkowaną. Tynki organiczne nie wymagają mieszania z wodą, są gotowe do nakładania bezpośrednio z plastikowych opakowań.
Zależnie od wielkości zawartego w mieszance kruszywa (1,5- -3,0 mm) stosowane są faktury tynków:
• „baranek” posiada strukturę drobno- lub gruboziarnistego grysu zależnie od średnicy dodanego do masy tynkarskiej kruszywa, nakłada się go pacą ze stali nierdzewnej, wyrównuje i wydobywa odpowiednią strukturę pacą z tworzywa sztucznego.
„kornik”- kruszywo zawarte w masie tynkarskiej podczas zacierania tworzy pionowy, poziomy lub kolisty rysu¬nek przypominający kanaliki żłobione przez owady w drewnie.
modelowana uzyskiwana z masy tynkarskiej do do¬wolnego fakturowania, która nie zawiera dodatku kruszywa. Fakturę można kształtować zależnie od inwencji tynkarza, gąb¬ką, wałkiem, pędzlem, pacą lub innymi narzędziami.
Podłoże pod takie wykończenie ściany musi być równe i gł kie, podłoża stare i nierówne należy wyrównać masą szpachlową I tynkiem podkładowym. Tynki strukturalne można nakładać na p łoże ceglane, betonowe, cementowo-wapienne, gipsowe, drewnie i drewnopochodne.
Podłoża betonowe i cementowo-wapienne powinny być dozonowane przez okres co najmniej 4 tygodni.
Na podłożach gipsowych i gipsowo-wapiennych należy na żyć warstwę preparatu gruntowego, który je wzmocni i wyrówna chłonność.
Dokładny sposób przygotowania każdego podłoża pod t} strukturalny określają producenci. Zaleceń tych należy bezwzględ przestrzegać.
Tynki strukturalne nakłada się pacą nierdzewną, warstwą grubości 1-5 mm. Po częściowym stwardnieniu masy tynkarskiej ! kilku minutach) nadaje się odpowiednią fakturę, modelując ją..
Zabezpieczenie otynkowanej powierzchni przed zabrudzeiniami uzyskuje się malując środkiem uszczelniającym.
Zalety tynków strukturalnych:
• można je wykonywać prawie na każdym podłożu,
• mają niską nasiąkliwość, dają się zmywać,
• są paroprzepuszczalne – umożliwiają oddychanie ścian}
• są odporne na zabrudzenia,
• nie pochłaniają wilgoci z otoczenia – właściwości hyc fobowe,
• można kształtować z nich dowolną fakturę.
Wady:
• wymagają równego podłoża,
• są drogie.